نماز ، شعار ايمان « 1 » ( الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ * أُوْلئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ) « 2 » . « آنها كه نماز را برپا مىدارند ؛ و از آنچه به آنها روزى داده‌ايم ، انفاق مىكنند . مؤمنان حقيقى آنها هستند ، براى آنان درجاتى نزد پروردگارشان است ، و براى آنها آمرزش و روزى كريمانه‌اى است . » ايمان آن است كه در دل مؤمن ، با « ترس و بيم » ، در خرد او ، با « يقين » ، در عمل او ، با « توكّل » ، در عبادت او ، با « نماز » ، در اقتصاد و معيشت او ، با « انفاق » ، تجلّى مىيابد . اگر ما در مورد صفاتى كه در آغاز سورهء انفال ذكر شده ، تأمّل و دقّت كنيم ، درمىيابيم كه اين صفات ما را از ظاهر و مفهوم ايمان ، به حقايق آن هدايت مىكند ؛ حقايقى كه در واقعيت زندگى ما تجلّى مىيابد و ما را از تاريكىهاى خويشتن به سوى نور حق ( شناخت خداوند ، ياد او ، آيات و احكام او ) رهنمون مىسازد . بدين ترتيب ايمان

--> ( 1 ) - اين قسمت از بحث ، از جلد چهارم كتاب « التشريع الاسلامى » نوشتهء مؤلّف ، برگرفته شد . و بخاطر اهمّيت موضوعى آن در اين‌جا درج گرديده است . ( 2 ) - سورهء انفال ، آيات 3 - 4 .